Al ver voor 13.00 uur gistermiddag werd Sportpark 'De Snelle Sprong' in Tegelen overspoeld door een invasie van supporters uit Heerlerheide. Velen wilden getuige zijn van een unieke gebeurtenis in de clubhistorie van Groene Ster. Groen, wit en veel, heel veel groene sterretjes domineerden langs de kant. Pedro Ricksen had er zelfs één in zijn haren laten aanbrengen. Groene kuiven, groenwitte vlaggen, groen boa's bij de spelersvrouwen, kleine supportertjes met shirts tot op de enkels. Groene Ster was er klaar voor. Het duel was zelfs op verzoek van Groene Ster vervroegd naar 13.00 uur om maar weer snel genoeg terug in Heerlerheide te kunnen zijn. Al na zeven minuten was alles in kannen en kruiken voor de koploper door treffers van Stef Bergmans en Pedro Ricksen. Zonder lekker te spelen domineerde Groene Ster. Bij rust had er al een handvol doelpunten gescoord moeten zijn, maar het nu ineens warme weer eiste zijn tol. Desondanks bewezen Martijn Dalm en Stef Bergmans, die drie keer scoorde en zijn totaal op 28 bracht, het scorend vermogen van de Heerlenaren. Het laatste fluitsignaal bracht de bevrijding. De supporters bezetten het veld, de spelers werden in het bloemetje gezet. De groene pruiken gingen op. Vanavond en morgen wordt door de spelers gefeest als beloning voor een sterk seizoen. Trainer Ed Hendriks ziet de kroon op drie jaar werk beloond met een plek in de hoofdklasse. "We hebben een geweldig jaar achter de rug, waarin we geweldige wedstrijden afwisselden met wat mindere duels. Maar dit jaar zat het geluk dan mee. Deze groep blijft bij elkaar en dat moet de basis zijn. Wellicht dat een enkeling ons in de breedte komt versterken. We hebben al tegen hoofdklassers gespeeld en dat ging verdienstelijk. Competitie spelen is natuurlijk nog een heel andere zaak. Maar we gaan nu eerst feesten. De perikelen rond de hoofdklasse zijn voor later." Aanvoerder Leon Coolen kan een dubbel feest gaan vieren. Vorige week werd hij vader van zoon Yessin. Vandaag zet hij de kroon op een sterk seizoen. In zijn acht seizoenen Groene Ster klimt hij met zijn club van de tweede naar de hoofdklasse. "Prachtig, dat ik dit nog mee kan maken. Ik ben 31 jaar en ik wil nog enkele jaren spelen. De zondagen worden in de hoofdklasse wel wat langer, maar die uitdaging wil ik niet missen." Richard Meulenbeek moest van de zijkant toekijken, want hij was geschorst. Hij bleef er laconiek onder. "Dit is de vierde keer dat ik vanaf de kant de titel mag begroeten. Dat gebeurde mij al eerder met Lindenheuvel, Almania en Vinkenslag. Maar het feest wordt er niet minder om. Ik heb twee dagen vrij."