|
Historie
|
||||||||||||
| Oproep aan verzamelaars van historisch beeldmateriaal van Groene Ster (foto's uit de oude doos, oude clubbladen, kranten-artikelen etc.): Laat het ons even weten via info@groenester.nl of via het bestuur (John Vrolings, Jos op 't Eijnde). Het webteam kijkt dan of het materiaal gescand of gefotografeerd kan worden om het op deze historie-pagina te publiceren en vast te leggen zodat iedereen het later nog eens terug kan zien. | ||||||||||||
 |
||||||||||||
|
|
|
|||||||||||
|
|
Krantenartikelen
uit het verleden  |
|||||||||||
|
||||||||||||
|
||||||||||||
|
||||||||||||
|
Als
officiële inschrijfdatum van rksv Groene Ster bij de Limburgse Voetbalbond
(LVB) wordt 2 november 1926 aangehouden.
Bekend is dat de vereniging in het seizoen 1928-1929 45 leden telde.
Gedurende
de periode 1930-1935 behaalde Groene Ster diverse kampioenschappen met
als resultaat dat de vereniging
in het seizoen 1934-1935 voor de eerste keer, in de toen nog relatief
korte clubhistorie, de 2e klasse bereikte.
De beslissingswedstrijd, met als tegenstander Maurits, die nodig was
om deze promotie te bewerkstelligen werd
bezocht door maar liefst 2000 toeschouwers. De jaren gelegen tussen
1935 en 1939 zijn voor de vereniging rustige
jaren zonder opzienbarende prestaties. In 1940 komt er de mobilisatie,
neemt de belangstelling voor de voetbalsport
af, ziet Groene Ster het ledenaantal dalen en wordt er slechts een noodcompetitie
afgewerkt. |
||||||||||||
| Groene Ster in de 20-jaren | ||||||||||||
 |
||||||||||||
| Groene Ster in de 30-jaren | ||||||||||||
 |
||||||||||||
|
Een
van de opmerkelijkste seizoenen is voor Groene Ster het seizoen 1944-1945.
Groene
Ster eindigt in de competitie
als tweede achter Limburgia. De club mag zich echter verheugen in een
toenemende belangstelling
van zowel supporters als pers. Tevens realiseert Groene Ster in dat
seizoen een regelrechte bekersensatie doordat
de vereniging de finale van de Nederlandse Voetbalbond (NVB, de huidige
KNVB) bereikt. Deze
opzienbarende prestatie leverde door het gehele land belangstelling
op voor het door Groene Ster gehanteerde speelsysteem
en de tactiek. De finale werd gespeeld op het terrein van EVV (de huidige
eerstedivisieclub Eindhoven) met
als tegenstander Willem II. Vele Heerlerheidenaren zien Groene Ster
met 9-2 verliezen. Alle
voetbalminnende Hedsjers, die niet lijfelijk bij de wedstrijd aanwezig
konden zijn, hadden zich destijds verzameld bij
de ON III. Daar had men de enige rechtstreekse verbinding met Eindhoven
en kon men via luidsprekers het
wedstrijdverloop volgen. Dat deze bekerfinale uiteindelijk verloren
werd deed echter niets af aan de fantastische prestatie
die Groene Ster destijds leverde. |
||||||||||||
|
||||||||||||
|
|
||||||||||||
|
||||||||||||
 The
roaring seventies...In het seizoen 1975-1976 worden er enkele jeugdelftallen kampioen en worden er diverse jeugdspelers geselecteerd voor vertegenwoordigende elftallen. Tot 1976 zijn er geen opzienbare prestaties te vermelden en verblijft Groene Ster nog altijd in de 4e klasse. 1976 is echter wel het jaar waarin Groene Ster het 50-jarig bestaansfeest viert. De vereniging heeft dan 4 seniorenelftallen, 9 jeugdelftallen en telt in totaal 255 leden. In het seizoen 1976-1977 weet het tweede elftal zich niet te handhaven in de 2e reserve klasse van de KNVB en degradeert na 44 jaar naar de afdeling Limburg. Het tweede elftal moet na deze degradatie uit de reserve klasse, het in de eerste klasse van de afdeling Limburg opnemen tegen louter eerste elftallen. Het resultaat stelt dan ook opnieuw teleur: de tweede degradatie op rij is een feit. Op
de weg terug...Binnen het Jeugdbestuur neemt in maart 1978 Ger Vroomen de voorzittershamer over van Arnold Noppert. In december 1979 viert de clubbladredactie op gepaste wijze het tienjarig bestaan. De uitbouw van onze vereniging blijft zich aan het einde van de zeventiger jaren voortzetten. Bij de start van het seizoen 1979-1980 gaat zaalvoetbalvereniging FC Bergerode op in onze vereniging. Daarmee is Groene Ster tot het seizoen 1990-1991 een zaalvoetbalafdeling rijk. Op 1 juni1991 besluiten de zaalvoetballers in goed overleg met het Groene Ster bestuur, zelfstandig verder te gaan onder de naam ZVV Heerlerheide. Nu vijftien jaar later is deze zaalvoetbalvereniging een vaste waarde in het Limburgse zaalvoetbal. Het eerste team acteert zelfs op landelijk niveau in de eerste divisie. Vrijwel al onze leden die veldvoetbal combineren met zaalvoetbal komen uit voor ZVV Heerlerheide. |
||||||||||||
|
||||||||||||
|
1979-1986:
Damesvoetbal bij Groene Ster... 12
maart 1982: Opening van de nieuwe accommodatie... 1982:
Groene Ster kampioen in de 4e klasse D... |
||||||||||||
|
||||||||||||
| 1984:
Een nieuw oefenveld met verlichting... Eind 1983 wordt een begin gemaakt aan het afgraven van de 'Apenberg' tussen Groene Ster en Helios'23 gelegen naast het hoofdveld. Een zand-oefenveld wat een jaar later ook voorzien wordt van een lichtinstallatie brengt de trainingsaccommodatie eindelijk op peil. Ook het hoofdveld, dat in 1984 door een 'stenenplaag' onbespeelbaar is geworden, krijgt een geheel nieuwe drainage en grasmat. In deze periode levert de jeugdafdeling jaarlijks talentvolle spelers af, die doorstromen naar het eerste en tweede elftal. Een drietal spelers weten zelfs door te dringen tot het betaalde voetbal. Ron Winkens, die van Limburgia de overstap maakt naar Vitesse uit Arnhem en de gebroeders Richard en Ralf Custers die verkassen naar Fortuna Sittard. 1986: Groene Ster viert haar 60-jarig bestaansfeest... In 1986 als Groene Ster uitbundig haar 60-jarig bestaansfeest viert heeft de vereniging 380 leden en behoort daarmee tot de grootste sportverenigingen in de gemeente Heerlen. Met 19 teams, 7 senioren en 12 jeugdteams, wordt er deelgenomen aan de competitie. Waarover niemand meer wil spreken: De bestuurscrisis van 1988... De verschillende standpunten over de situering van het jeugdhome na de verhuizing van buurman Helios'23 naar Zeswegen, met als opties verplaatsing van het oude jeugdhome dat werd afgebroken naar de Helios-accommodatie of integratie van de jeugd op de hoofdaccommodatie met aanbouw van een jeugdhome, zorgde in 1988 voor een bestuurlijke impasse. Nadat diverse buitengewone vergaderingen en hoorzittingen geen oplossing brachten, moest uiteindelijk een buitengewone ledenvergadering op 23 september 1988 een beslissing nemen. De keuze van de leden voor een eigen jeugdhome, resulteerde in het aftreden van een groot deel van het bestuur. Het einde van de 80-jaren: Een moeilijke periode... Om uit de bestuurlijke impasse te geraken, nam op 27 oktober 1989 'good-old' Jules Millen het voorzitterschap op zich. Ook sportief moest ons eerste elftal alle zeilen bijzetten om het derdeklasserschap niet prijs te geven. Trainer Ger Gärtener die in het seizoen 1987-1988 na een wisselvallig seizoen de degradatie maar net wist te ontlopen, stapte halverwege zijn tweede jaar op. Zijn opvolger Toon Ploum kenden een sterke start maar wist in het seizoen 1989-1990 een beslissingswedstrijd met als inzet het derdeklasserschap niet te ontlopen. Gelukkig werd het noodzakelijke duel tegen het Brunssumse RKBSV moeiteloos met grote cijfers gewonnen. Echter de grootste winnaar was onze penningmeester, meer dan duizend toeschouwers waren aanwezig op het destijds knusse veld van het inmiddels in 1992 gefuseerde Nieuw Einde. 1993: De A-jeugd promoveert naar een hoger plan... Het daarop volgende seizoen hield trainer Toon Ploem het al voor de eerste competitiewedstrijd voor gezien. Karel Pelzer werd bereid gevonden om als interim-trainer het seizoen af te maken. Een succesvolle ingreep want vrijwel moeiteloos werd een zevende plaats behaald. Voor het sportieve hoogtepunt in deze periode zorgde echter onze A1-jeugd. Onder leiding van de veel te vroeg uit ons midden weggetrokken Pierre Pietermans en Patrick Pranger werd ons hoogste jeugdelftal kampioen en promoveerde naar de hoofklasse. Het seizoen 1991-1992 betekende de start van de sportieve ommekeer. Het eerste elftal bereikte voor het eerst via een periodekampioenschap de promotiewedstrijden. Helaas bleek het Hoensbroekse VKC'89 hierin een te taaie tegenstander. 1994: Via de nacompetitie promotie naar de 2e klasse... Met de komst van de gelouterde oud-Fortuna verdediger Huub Pfennings in 1992 als trainer kwam onze vereniging na vijf jaar onrust op het trainersvlak eindelijk in een wat rustiger vaarwater. Een logisch gevolg was dan ook dat sportieve resultaten niet konden uitblijven; werd in het eerste seizoen de titel nog net misgelopen, het volgende voetbaljaar (1993-1994) werd de nacompetitie met Vaesrade en Heerlen Sport succesvol afgesloten. De beslissingswedstrijd op het veld van Minor in Nuth tegen RVU uit Rothem werd overtuigend met 3-1 gewonnen. Feestvierend kon de grote supportersschare terugkeren naar Heerlerheide. Groene Ster keerde terug in de tweede klasse. KNVB-voetbaldagen; begin van een traditie... Bij de jeugdafdeling werd in augustus 1993 voor de eerste keer de KNVB-voetbalweek georganiseerd, waaraan 200 jeugdige voetballers uit de gehele regio deelnamen. Nu anno 2003 zijn deze voetbaldagen nog steeds enorm populair bij onze jeugd, gezien het jaarlijks stijgende aantal inschrijvingen. A1 naar landelijke 3e divisie... Het jeugdelftal A1 wist de promotie naar de landelijke derde divisie te bereiken, echter handhaving bleek een te moeilijke opgave. Op 2 juni 1994 werd de beslissingswedstrijd op het veld van FC Oda in Weert tegen het sterke BVV Den Bosch A1 kansloos met 9-3 verloren. Toch was het spelen op dit hoge niveau een overgetelijke ervaring voor de spelers en hun begeleiding. Ook bestuurlijk wordt jong talent ingepast... In het seizoen 1994-1995 wordt er een commissie in het leven geroepen, die op zoek gaat naar een nieuwe voorzitter. John Vrolings, iemand die onze vereniging tot in alle uithoeken in zijn geheugen heeft zitten, neemt uiteindelijk deze niet makkelijke taak op zijn schouders. Het seizoen wordt afgesloten met een vierde plaats voor ons eerste elftal in de tweede klasse, terwijl ook de nevenactiviteiten met als hoogtepunt een perfect afsluitweekend en een zeskamp een onmisbaar evenement gaan vormen. Het seizoen 1995-1996 stond in het teken van een aantal mutaties op belangrijke posities binnen de vereniging. Na drie seizoenen wordt afscheid genomen van de sympathieke Huub Pfennings. Tot zijn opvolger werd de jeugdige Bart Vreuls benoemd, die na een moeilijk seizoen pas op de laatste wedstrijddag het tweedeklasserschap met zijn ploeg wist veilig te stellen. Bestuurlijk werd Huub van Wersch als penningmeester de opvolger van Wim le Noble. Bij de jeugdafdeling droeg Ger Vroomen sr. na twintig jaar het voorzitterschap over aan Wil Bindels. Professionalisering van de sponsoring... In deze periode groeit onder aanvoering van Jo 'Broer' Boosten de bordreclame en sponsoring binnen onze vereniging steeds naar een hoger plan. In het seizoen 1996-1997 zorgt een van onze jongste jeugdteams voor een bijzondere prestatie. Groene Ster E1 onder leiding van Roy van Westering en Joey van de Borg weet de Limburgse beker in de wacht te slepen. Na tien jaar nemen Ger en Ank Zuketto afscheid als kantinebeheerders, middels een afscheidsreceptie spreekt de vereniging hun dank uit voor dit illustere duo. May, Annie en kinderen Vondenhoff nemen het beheer van de hoofdkantine over. 1998: Promotie naar de 1e klasse... In 1998 wordt Groene Ster voor het eerst in haar geschiedenis eersteklasser. Doelpunten van Jurmey Kappel, Patrice Verdonk en Willy Dautzenberg zorgen voor de overtuigende 3-0 overwinning op het Maastrichtse Willem I. Voldoende voor het kampioenschap in het seizoen 1997-1998, met 50 punten uit 22 wedstrijden. Voldaan neemt trainer Bart Vreuls afscheid met een onvergetelijke kampioensreceptie. |
||||||||||||
| Kampioensreceptie 1998....naar de eerste klasse | ||||||||||||
 |
||||||||||||
| Van
debutant tot vaste waarde... In het seizoen 1998-1999 verrast debutant Groene Ster in de eerste klasse vriend en vijand met verrassende prestaties. Het eindresultaat mag er dan ook zijn: een derde plaats in de eindklassering, een periodetitel waarbij GSV'28 met grote cijfers klop krijgt en tegen SVN nipt verloren wordt. Tenslotte nog een halve finale in de bekerstrijd tegen Eijsden, waarbij de sterdragers ongelukkig met 2-0 onderuit gaan. Op 27 maart 1999, krijgen in navolging van Peter Rutten en Ger Vroomen sr., Jos Op 't Eijnde en Jan Wijkel uit handen van een KNVB-vertegenwoordiger de zilveren bondsspeld uitgereikt, voor hun 25-jarige inzet voor onze vereniging. In 2000 ontvangt ook jeugdvoorzitter Wil Bindels deze onderscheiding. 2000: De accommodatie wordt aangepast aan de eisen van de tijd... Na al eerder een voorzichtige start gemaakt te hebben in 1994, wordt in 1998 definitief een commissie gevormd voor de bouw van een tribune en uitbreiding en renovatie van de gehele accommodatie. Bij de start van het seizoen 1999-2000 wordt er een start gemaakt met de verbouwing van onze accommodatie. Naast het reguliere voetbal steken vele vrijwilligers vele uren in de realisatie van een grootse renovatie en de nieuwbouw van een uiterst moderne grote bestuurskamer en daarnaast een speciale wasruimte. In het voorjaar van 2000 gaat de eerste schop in de grond voor de bouw van de tribune. Ook het gehele jeugdhome krijgt een grondige innovatie en de voorkant wordt voorzien van een kunststof overkapping. Sportief maakt het eerste elftal ook in het tweede seizoen in de eerste klasse een degelijke indruk. Na een moeizame periode rondom de winterstop, wordt het seizoen afgesloten met een vijfde plaats. Een oude droom wordt werkelijkheid... Zondag 22 oktober 2000 is een gedenkwaardige dag voor onze vereniging. Sjef Quadvlieg, voorzitter van de commissie tribunebouw, verricht de officiële opening van de geheel gerenoveerde accommodatie en de overdekte zittribune. Naast een groot aantal financiële ondersteuningen, was dit grootse project zonder de medewerking van een groot aantal vrijwilligers niet realiseerbaar geweest. Sportief bereikt de vereniging de top. Het eerste elftal pakt een 2e plaats en was in de nacompetitie dicht bij een plek in de hoofdklasse, terwijl in de bekerstrijd de halve finale bereikt werd. De kampioenschappen van het tweede elftal en de A1-junioren met de daaran verbonden promotie, zorgde voor het gewenste spelen op hoger niveau. |
||||||||||||
| De overdekte zittribune... 'De Parel' van Pronsebroek | ||||||||||||
 |
||||||||||||
| Sportief
hoogtepunt in 2003: promotie naar de hoofdklasse... Op zondag 13 april 2003 werd er opnieuw een gedenkwaardige dag toegevoegd in de 77-jarige clubhistorie. Na een geweldig en attractief seizoen, met gemiddeld meer dan 3 doelpunten per wedstrijd, werd de titel begroet in de eerste klasse D en werd er opnieuw een unieke mijlpaal bereikt. Groene Ster mag in het seizoen 2003-2004 toetreden tot het hoogste niveau van het amateurvoetbal: de Hoofdklasse. Aan het einde van het seizoen 2002-2003 heeft de vereniging 550 leden en behoort daarmee tot de grootste sportverenigingen in de gemeente Heerlen. Met 28 teams, 6 senioren en 22 jeugdteams, wordt er deelgenomen aan de nieuwe voetbaljaargang 2003-2004. |
||||||||||||
| 13 april 2003: Groene Ster promoveert naar de Hoofdklasse | ||||||||||||
|
||||||||||||
| Groene
Ster A1 wint districtsbeker in Stramproy: Op zaterdag 5 juni 2004 wisten de A-junioren van Groene Ster A1 in het Weertse Stramproy een nieuw hoofdstuk toe te voegen in de 77-jarige clubgeschiedenis van Groene Ster door met een zwaarbevochten 1-0 overwinning op het Brabantse Volharding A1 de felbegeerde landelijke beker voor A-junioren in de wacht te slepen. In een heroïsche wedstrijd die bol stond van de spanning was de fraaie openingstreffer van Michael de Jong voldoende om de districtsbeker van de regio Zuid II mee naar Heerlerheide te nemen. |
||||||||||||
| Zaterdag 5 juni 2004: Groene Ster A1 winnaar districtsbeker Zuid II | ||||||||||||
|
||||||||||||
| Zondag 30 april 2006: Groene Ster na jaar afwezigheid weer terug in de Hoofdklasse | ||||||||||||
|
||||||||||||
| Seizoen 2007-2008: "Net niet !" | ||||||||||||
| Dit seizoen speelde Groene Ster maar liefst 55 wedstrijden. 39 wedstrijden werden gewonnen en 10 ontmoetingen gingen verloren. Men scoorde 162 doelpunten en kreeg er 52 tegen. De competitie werd in dit seizoen afgesloten met een zeer verdienstelijke tweede plaats. Ondanks het feit dat Groene Ster lange tijd de eerste plaats in handen had en er dus zeker méér ingezeten had, zou deze riante positie enkele weken voor het einde van de competitie, na herhaald onnodig puntverlies, afgestaan worden aan Venray dat het kampioenschap in de laatste wedstrijd (voor 2300 toeschouwers door een 2-1 overwinning tegen Groene Ster) definitief veilig stelde. Groene Ster kon, na de eerdere 5-1 thuisoverwinning tegen de latere kampioen, spijtig genoeg, niet nogmaals voor een stunt zorgen... | ||||||||||||
| Seizoen 2008-2009: "Winnaar districtsbeker !" | ||||||||||||
| De competitie werd dit seizoen afgesloten met een, mede gelet op de relatief hooggespannen verwachtingen, enigszins teleurstellende vierde plaats. Topscorer werd Irio Lagarde met 50 doelpunten in 38 officiële wedstrijden. In de competitie scoorde hij 14 maal gevolgd door Maikel van Kesteren met 8 en Dennis Jacobs met 6 doelpunten. In totaal speelde Groene Ster dit jaar 55 wedstrijden. 34 wedstrijden werden in winst omgezet. Zesmaal was er een gelijkspel. Men scoorde 163 maal en kreeg 74 tegentreffers. Aan Groene Ster-zijde vielen dit seizoen 44 gele kaarten alsmede één directe rode kaart (plus tweemaal een rode kaart na 2 x geel)... | ||||||||||||
| Seizoen 2009-2010: "Wederom net-niet op meerdere fronten" | ||||||||||||
| Dit seizoen speelde Groene Ster 47 wedstrijden. Hiervan werden 26 ontmoetingen gewonnen terwijl er 15 verloren gingen. Er werd 119 maal gescoord en men moest 67 doelpunten incasseren. Sjoerd Knibbeler werd topscorer met 29 doelpunten (14 x in competitieverband) terwijl Diego Jongen en Maikel van Kesteren ieder 14 maal trefzeker waren. In de competitie ging het, zeker na de zeer veelbelovende start, heel moeizaam. Een vijfde plaats (35 punten na 11 overwinningen, 2 gelijke spelen en maar liefst 9 nederlagen) bleek het hoogst haalbare. De slotoogst bleek (terwijl er maar liefst drie tickets voor de Hoofdklasse te verdelen waren) zeer mager. Groene Ster beschikte weliswaar over de meest scorende aanvalslinie (49 doelpunten) maar het aantal tegendoelpunten (36) gaf te denken... | ||||||||||||
| Seizoen 2010-2011: "Kampioenschap en promotie naar de hoofdklasse" | ||||||||||||
|
||||||||||||
| In totaal speelde Groene Ster dit jaar 51 wedstrijden. Hiervan werden er 32 gewonnen en gingen er 7 verloren (doelsaldo 146-58). Topscorer werd Sjoerd Knibbeler met 29 doelpunten (17 in de competitie) voor Diego Jongen en Stef Bergmans met ieder 19 doelpunten. Aan Groene Ster-zijde vielen dit seizoen 44 gele kaarten alsmede één directe rode kaart (plus tweemaal een rode kaart na 2 x geel). In de competitie ging het, nadat men in de seizoensouverture tegen Bekkerveld nog onderuit ging, zeer veelbelovend. Men eindigde na maar liefst 19 overwinningen, 5 gelijke spelen en 2 nederlagen en een voorsprong van 16 punten op nummer 2 op een eerste plaats. En die plaats gaf ook dit seizoen recht op promotie naar de Hoofdklasse !... | ||||||||||||
